Köpekbalığı kökenli PD-L1 bağlayıcı molekül farelerde leptin-STAT3 yolu üzerinden kıl büyümesini uyardı

Kanser immünoterapisinde yaygın olarak kullanılan programlanmış ölüm ligandı 1 (PD-L1) hedefli antikorların tümör dışı etkileri henüz tam olarak anlaşılmış değil. Yeni bir deneysel çalışmada araştırmacılar, köpekbalığından elde edilen değişken yeni antijen reseptörü (vNAR) teknolojisiyle PD-L1'e bağlanan 3P17 adlı bir molekül geliştirdi ve bu molekülün C57BL/6J farelerde kıl büyümesi üzerindeki etkisini inceledi.

Damar içi uygulanan 3P17'nin kıl matriks hücrelerinin çoğalmasını artırdığı, kıl şaftının uzamasını desteklediği ve kıl foliküllerinin büyüme evresine (anajen) geçişini hızlandırdığı bildirildi. Transkriptom analizi, 3P17'nin fare sırt derisinde leptin ifadesini artırdığını gösterdi. Damar içi leptin uygulaması 3P17'ye benzer şekilde kıl şaftı uzaması sağlarken, leptin reseptörü antagonisti Allo-aca 3P17'nin bu etkisini ortadan kaldırdı. PD-L1, leptin ve fosforile STAT3'ün kıl matriks hücrelerinde birlikte ifade edildiği; 3P17'nin ayrıca foliküllerde hücre çoğalmasıyla ilişkili siklin D1 ve c-Myc genlerinin ifadesini artırdığı belirtildi. Yazarlar bu bulguları, etkide leptin-STAT3 sinyal yolunun rol oynadığı şeklinde yorumladı.

Çalışmanın ikinci bölümünde, uygulamayı kolaylaştırmak amacıyla leptinin deri yoluyla (transdermal) iletimi araştırıldı. Bu amaçla Haliclona sp. süngerinden elde edilen içi boş spiküller (oSHS) kullanıldı. Bildirilen verilere göre oSHS ile uygulamada uygulanan leptin dozunun yaklaşık yüzde 43,69'u deriden geçti; bu oran tek başına leptine kıyasla yaklaşık 3,28 kat artışa karşılık geliyor. oSHS'nin, mikroiğneleme ve standart sünger spikülleriyle karşılaştırıldığında leptinin canlı epidermis ve dermiste daha fazla birikmesini sağladığı ve androgenetik alopesi fare modelinde kıl şaftı uzamasını ve kıl büyümesini desteklediği aktarıldı.

Bulgular tamamen fare deneylerine dayanıyor ve insanlarda etkinlik ya da güvenlilik konusunda herhangi bir veri sunmuyor. PD-L1 yolağının bağışıklık düzenlemesindeki merkezi rolü göz önüne alındığında, sistemik PD-L1 hedefli bir yaklaşımın olası bağışıklık ilişkili yan etkileri önemli bir soru işareti olarak duruyor. Leptinin metabolik etkileri ve transdermal sistemin insan derisindeki performansı da ileri çalışmalarla değerlendirilmesi gereken konular arasında.